Definicje

INNOWACJA to tworzenie i testowanie nowych rozwiązań lub usprawnianie już istniejących, przy jednoczesnej dbałości o ich optymalizację, zgodnie z myślą więcej za mniej.

INNOWACJE SPOŁECZNE natomiast to nowe, bardziej skuteczne metody rozwiązywania problemów społecznych.

Innowacyjność może dotyczyć zarówno wytwarzanych produktów, sposobu pracy, jak i kreowania nowych zjawisk oraz społecznej wartości dodanej.

Definiowanie innowacji społecznych natrafia na problem określenia ram czegoś nowego, wybiegającego w przyszłość i zakładającego testowanie nieznanych ścieżek rozwoju. Pomimo to, w ostatnich latach pojawia się coraz więcej prób określenia cech i elementów składowych innowacji społecznych. Powołane przy Komisji Europejskiej Konsorcjum Theoretical, Empirical and Policy Foundations for Social Innovation in Europe zarysowało innowacje społeczne jako rozwiązania efektywne, nowatorskie, odpowiadające na rzeczywiste potrzeby społeczne, zwiększające społeczny potencjał do działania i prowadzące od pomysłu do jego wdrożenia – to główne cechy innowacji społecznych.

Natomiast za niezbędne elementy towarzyszące wdrażaniu innowacji społecznych uważa się międzysektorowość, tworzenie nowych relacji, otwartość na współdziałanie, założenie prosumpcji i koprodukcji, oddolność, współzależność, tworzenie nowych możliwości oraz efektywniejsze wykorzystanie środków i zasobów to główne elementy innowacji społecznych.

Poniżej schemat przedstawiający główne cechy i elementy innowacji społecznych:

Cechy innowacji społecznych